Mi dulce vida: Last day in Spain..

In de ochtend zaten we allemaal aan het ontbijt, inclusief Nihal. Na een heerlijke koffie verkeerd en een vercrackte ontbijt gingen we met de metro naar een punt waar we onze wandeltocht door de Pyreneeën zouden beginnen. We begonnen in een groot groep maar al gauw nam ieder zijn eigen tempo aan en liepen wij weer bijna achteraan (echt typisch ha-ha). Het eerste gedeelte was echt super zwaar maar na mate we vorderde en er toch geen weg meer terug was viel het mee.

Ons werd vooraf verteld om warm te kleden omdat het erg koud zou zijn in de bergen en dat er zelfs sneeuw lag. Koud? Het was bloed maar dan ook bloed heet, en wij waren hier allemaal niet op voorbereid. Gelukkig hadden we tassen mee waar onze jassen en vesten in konden en vele van ons hadden een topje onder ons aan, gelukkig maar! Jongens trokken hun shirts uit, wij vouwden ze maar op uit desesperación. Onderweg had je gelukkig veel watervalletjes en stromend water waar we onze flesjes met echte schone berg water konden vullen. Het voelde best goed zo'n wandeling van 3 uur (niet sarcastisch bedoeld). Het uitzicht was ook prachtig, en jaaaa er lag dus ook echt sneeuw. Maar dit had geen invloed op het bloed hete klimaat. Ik ben in ieder geval die dag lekker bruin/zwart geworden.

Na onze wandeling hebben we met z'n alle de tanradbaan gepakt terug naar ons dorpje waar we verbleven. Het duurde ongeveer een half uur maar iedereen sliep bijna, omdat we allemaal zo moe waren. Eenmaal aangekomen bij het hotel, waren de hekken gesloten! De eigenaren hadden ons niet zo vroeg verwacht. Samen met de jongens zijn we over de hekken geklommen en op de stoeletjes gaan zitten terwijl de rest nog buiten de hekken stonden. Het wachten was opzich niet erg vervelend omdat we toen lekker de tijd hadden om de nacht daarvoor te bespreken.

Toen het vrouwtje van het hotel uiteindelijk kwam aanzetten konden we onze koffers pakken die in een apparte kamer waren gelegt maar konden we niet meer bij onze kamers. Dus we hebben ons omgekleed in de tuin/op toillet en vervolgens zijn we begonnen aan een lange busreis terug!
Wat was dat slopend zeg. We waren allemaal moe en tegen 00.00 sliep iedereen behalve Nihal, ik en nog een paar. Ik kan gewoon niet lekker liggen in zo'n bus! Na een slopende nacht waren we dan ein-de-lijk in Nederland! Halleluja Nederlands grond, we waren in Limburg om precies te zijn. Daar hebben we ontbeten bij de Mac, die niet erg blij mee waren dat we met zo vele waren(73 mensen). Ze vonden dat we van te voren hadden moeten bellen. Bij de Mac reserveren, really? Waar gaat het heen met deze wereld. Na een ontbijt dat wel zwaar op de maag viel bij velen zijn we binnen 45 naar het Lorentz gereden waar onze ouders al op ons aan het wachten waren. Het weer in Nederland viel ook best mee bij aankomst. Ok, het was geen 25 graden wat wij gewend waren maar wel rond de 20 denk ik zo. Al met al was het een geweldige week waar we het nog vaak over zullen hebben. All the crazy shit we did that week, those will be the best memories....